[Fae]

Na het lezen van de recente terugkeer verhalen lijkt twijfel ook geen goede voorspeller meer, helaas. Want als ik het mij goed herinner hadden de terugkeerders geen twijfels vooraf.

Zelf had ik geen twijfels, hoewel heel soms even stiekem de twijfel aan mijn eigen inschattingsvermogen. Het was voor mij goed om de enquête laatst in te vullen: daaruit bleek dat het leven mij hier zo goed (zelfs licht beter dan verwacht) bevalt omdat ik goed had ingeschat wat ik kon verwachten. Realisme is in mijn opinie dus belangrijk.

Standaard zegt ik altijd: bij twijfel niet doen. Als iets goed voelt, maar soms ben je bang, okee. Je angsten kun je onder ogen zien en je kunt daarvan groeien. Maar als je eigenlijk niet goed weet wat je wilt, wat je kunt verwachten en je hebt het goed en bent gelukkig, waarom zou je dan de stap nemen? Je hebt niets te bewijzen, en niet iedereen is gemaakt voor avontuur. De een herstelt daar veel beter van dan de ander. Niet iedereen groeit even snel en makkelijk van 'ervaring'.

Wat voor mij altijd werkt en misschien voor jou een tip is: dagdromen. Stel je voor als je niet gaat, hoe je leven eruit ziet, wat je doet en focus op het gevoel dat deze gedachten in je oproepen. Doe dan hetzelfde met een fantasie over wel gaan.
En dan goed registreren. Als je geen Tarzan of Jane gevoel krijgt, is daar niets mis mee. Als het veilig voelt, goed, 'normaal', mogelijk wat saai, niets mis mee. Als het je blij en gelukkig maakt, beter natuurlijk. Als je vooral angstig en onzeker wordt, dan vind ik dat je daar naar moet luisteren. Zorg vooral goed voor jezelf en dan kun je niet mis gaan, met blijven of vertrekken.

En dan rest natuurlijk dat niets in het leven definitief is. In jouw specifieke geval zou je bv richting familie kunnen communiceren dat jullie een jaar gaan. Dan ontneem je ze al heel veel kruit en geef je jezelf ook nog een evaluatie/nieuw keuze moment. Dat kun je nog een keer verlengen als het goed gaat, maar je twijfelt nog of ervaart nog veel weerstand. Na twee jaar is het echt allemaal wel ingebed en duidelijk lijkt me.

Wat huizen betreft zou ik denken: verhuren die hap. Hier kun jij huren van de opbrengst, je hoeft niet de verkopen in een slechte economische tijd en misschien wil je wel gewoon terug in dat huis. Dan heb je niets verloren. Blijf je hier, dan kun je alsnog verkopen en hier kopen, maar dan is het een beslissing die niet van angst en twijfel vergeven is.

Succes ermee.
Fae

[Sambo]

volgens mij brengt elke grote / belangrijke beslissing twijfel met zich mee... kopen van een huis, nieuwe baan zoeken, etc.

toen wij net begonnen met het emigratieproces was er geen enkele twijfel, nu lijkt het wel dat ik voor ieder argument om te gaan emigreren een tegenargument kan verzinnen om niet te emigreren (nog goede argumenten ook!). die twijfel komt niet van anderen, naar vanuit binnenuit mezelf.

daarnaast hebben wij recent een goed alternatief voor Australie kunnen bedenken, waardoor de twijfel nog meer is toegenomen.

moeilijk, moeilijk... 

sambo

[heidi76]

Quote

daarnaast hebben wij recent een goed alternatief voor Australie kunnen bedenken, waardoor de twijfel nog meer is toegenomen.

moeilijk, moeilijk... 

sambo

Wat is het alternatief voor Australie? Nieuw Zeeland of Canada. 

Succes met het beslissen.

groetjes heidi

[Ingriddh]

Iedereen zal wel een keer een moment hebben van twijfel. Dat heb ik ook gehad. Ik ben blij dat we gegaan zijn.
Ook al mocht ons avontuur maar kort duren (1/2 jaar, hebben we in AU gewoond). Spijt heb ik nooit gehad.
Dus ga er voor, beter spijt hebben van de dingen die je gedaan hebt, dan spijt hebben van de dingen die je niet
gedaan hebt.

[Yoog]

Tja Bart das zonde,
Wij hebben in Baldivis gezeten maar de kids gingen in Secret Harbor en Mandurah naar school.
Ik had trouwens van tevoren wel twijfels maar dat weet ik hoofdzakelijk aan de spanning voor het nieuwe. De gedachte aan heimwee kwam niet bij me op hoewel ik bij ons afscheidsfeestje me pas echt realiseerde wat en en wie ik allemaal achter ging laten.

[traviesa]

goed hoor om je twijfel te uiten. Ik zou willen dat ik dat veel eerder had gedaan....niet pas nu ik hier ben.

Nee ik had nul twijfel, wist het 100% zeker (alhoewel, achteraf herinner ik me wel wat kriebels die ik gewoonweg snel terug in hun hok heb geduwd) en na 2.5 jaar hier is voor mij de balans nog niet duidelijk. Het is hier zeker niet slecth maar zeker niet wat ik ervan had verwacht. Dat relaxte australische leven bestaat niet meer...ook hier is het leven met je agenda, rennen en hollen en de aussies staan zeker niet met open armen op je te wachten (lees ook andere treads over het vinden van werk ed).
maar...het klimaat is geweldig en ja er is meer ruimte ed...al is all nieuwbouw tegenwoordig op zo'n kleine stukjes grond dat je er de kriebels van krijgt

Ik twijfel zelf over teruggaan. Het is op het moment meer zo van 'als er een reden was om terug te gaan dan 'ok'  en zoniet, voorlopig ook 'ok'.

Als je hard twijfelt is het misschien toch verstandig om er nog eens een extra vakantie aan te wagen voordat je werkelijk in het diepe springt. De recessie valt hier erg mee maar desondanks zal het vinden van werk niet makkelijker zijn geworden vrees ik. en ...verhuur je huis ipv verkopen.....

[skippie]

Hai Traviesa, fijn dat je je verhaal wilt delen.Het is jammer te horen dat het anders is als wat je verwacht had.
Wij zelf zijn er al vaker geweest,( ik 9 maanden WHV ) maar dan nog geeft dat een heel andere kijk op Oz dan als we er echt wonen, lijkt me... dus ook een vakantie zou niet altijd de twijfel bij iemand weg kunnen nemen denk ik.
Was je wel als vaker in Australie geweest? Mag ik vragen in welk gebied je woont? Kom ik misschien nieuwsgierig over, das niet de bedoeling    maar alle info zou kunnen helpen voor a.s emigranten.

groetjes Ingrid

[traviesa]

tuurlijk mag je nieuwsgierig zijn, ben ik ook altijd 

was hier op stage geweest (achteraf is zo'n studententijd natuurlijk geen reele weergave; studentenleven in NL is ook heel anders dan het gewone leventje) en nog een paar keer op vakantie. Maar ook daarbij moet ik zeggen ik vooral 'op vakantie' ben geweest en misschien te weinig kritisch heb gekeken naar andere zaken. Ik was vooral gefocussed op het mooie weer, ruimte en goedkope huizen.
Dat weer is er nog steeds, ruimte alleen als je ver genoeg van de stad leeft (lastig want je tijd gaat op aan reizen) en goedkope huizen bestaan alleen nog in de outback want de huizengekte is hier echt ongelooflijk (en o wee als de bubbel ooit barst).

Mijn vriend had wel diverse keren aangekaart dat de aussies volgens hem helemaal niet zo relaxed en sociaal waren maar goed dat wilde ik dus absoluut niet zien. Dat sociale Australische is maar een heel oppervlakkig laagje. Men is hier gewoonweg meer amerikaans ('how are you' maar dat is een lege vraag, echte interesse is er vrijwel niet). Nu denk ik dat nederlanders mogelijk iets meer gereserveerd zijn maar wel meer 'echt' als je begrijpt wat ik bedoel (vrees dat hier nog wel wat negatieve reactie op gaan komen maar dit is mijn mening).

woon net buiten Brisbane en werk in de stad. Brisbane is op zich wel prettige stad maar ik ben gewoonweg geen stadsmens dus zou graag meer regionaal wonen maar dat zit er niet zo in met mijn werk. Wacht met smacht op de lotto!
integreren blijft lastig; vrienden zijn toch vooral andere geimporteerden (en dat zie ik ook bij andere mensen).


al met al heb ik geen spijt dat ik ben gegaan; weet nu hoe t is maar ik weet gewoonweg niet of ik blijf of ooit weer terugga. Ik vrees dat ik ook in NL de nodige beperkingen weet (op nummer 1: de verplichte familiebezoekjes) ; eenmaal een 'wereldburger', vrees ik dat je nooit meer helemaal ergens aard.


maar na al mijn negativiteit: ik denk dat je beter kunt gaan en eventueel teruggaan als het niet bevalt dan altijd iets blijven houden van 'had ik maar....' en bovendien zijn er ook een hele grote groep mensen die het hier wel geweldig vinden

[Maluka]

Onvoorstelbaar traviesa.....ben jij mij?

Jouw verhaal komt zo enorm overeen met hoe wij er ook op dit moment over denken....alleen wij dan wel woonachtig in Brisbane (laatste suburb voordat het geen Brisbane meer is) en Annemiek werkt op dit moment dan ook in de stad....ikke vanuit huis....

[heidi76]

Ook ik heb nog steeds twijfel;

Jullie weten dat ik het inmiddels mijn ouders heb verteld. Mjin moeder praat er wel over en komt met vragen van: "wat doe je met dit"en "hoe doe je dat" en meer van dat soort vragen. Mijn vader, die in eerste instantie heel rustig was zwijgt het hele onderwerp dood, evenals mijn broer.
Omdat hij laatst een vriendin had, had ik hem voorgesteld om ons huis te kopen maar helaas, zijn budget was niet genoeg en zijn vriendin werkt niet dus...
maar dit even terzijde. Verder dus geen woord over Australie.

Voordat ik het hun vertelde was ik heel enthousiast en had ik wilde plannen over waar ik wilde wonen en hoe ik mijn dagen in ging delen enz.
Nu ik het hun verteld heb begint het hele idee me nu te benauwen. Misschien dat het nu menens begint te worden. Het komt te dichtbij.

Mijn vader opperde ook al om er eerst nog een vakantie aan te wagen voor we daadwerkelijk de sprong in het diepe maken. Op zich wel een goed idee maar dat gaat dan wel weer van de spaarcenten af die we daarvoor gereserveerd hebben(alles dus) een retourtje met z'n vieren kost je al gauw 3500 euro.
Een vakantie is zowieso heel anders dan het dagelijkse leven, wat Traviesa ook al zei; je bent hele dagen samen, doet leuke dingen en aan werk en vaste lasten betalen denk je al helemaal niet. Het is eigenlijk kijken door een roze bril.
Stel dat mijn man in die tijd werk zou kunnen krijgen, dat kan dan niet want ik mag niet langer blijven dan 3 maanden. Dat wordt dan lastig.
Ik heb het hier in de buurt ook nog niet verteld. We zijn eigenlijk bezig om het eerst eerst op te knappen voor hij in de verkoop gaat. Ik heb wel over huren nagedacht maar dan blijf je hier ook belastingplichtig omdat de opbrengst belast wordt met 75% in box 3. Nu zal er weinig overblijven want het grootste gedeelte gaat toch gelijk weer naar de hyptoheekverstrekker. Persoonlijk kies ik er toch voor om het te gaan verkopen. We kunnen ook niet voor ieder wissewasje naar nederland terugvliegen en mijn vader op laten draaien voor onderhoudsklusjes wil ik ook niet, teminste niet nu in deze situatie

Mijn schoonmoeder is er heilig van overtuigd dat mijn man snel werk vindt. Natuurlijk kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Zij willen maar al te graag dat we daar komen wonen. Het is in hun belang. Verder vind ik het een echt touwtrekspelletje; zijn ouders proberen ons daar te krijgen, mijn ouders proberen ons hier te h ouden. We staan eigenlijk tussen 2 vuren. Op zich geloof ik ook wel dat hij niet lang zonder werk zit; Hij is australier, met een aussie paspoort, heeft ruim 10 jaar werkervaring als int. chauffeur in europa en veel banen in australie worden vergeven via netwerken en nu is het zo dat de oom van mijn man in Bacchus marsh veel mensen kent door zijn werk als stuntcoordinator bij films/tv-series na het chatten vorige week zei hij dat hij een vriend had (die hij overigens al 30 jaar niet meer had gezien )die een eigen transportbedrijfje had. Misschien dat hij daar zou kunnen werken. Dat zou mooi zijn maar garantie hebben we nog niet. Werk kunnen we pas zoeken als we weten wanneer we daar heen gaan.

Verder vind ik het ook heel jammer om weg te gaan waar we nu zitten; 3 jaar geleden hebben we de woning uitgebreid, dus iets meer ruimte, we hebben een leuke buurt, waar je toch regelmatig een praatje mee maakt en ik voel me eigenlijk heel goed op de school van kevin; lekker kleinschalig(87 leerlingen)
en we hebben ook een mooie straat, met veel gemeente groen en op loopafstand van veel dingen zoals scholen, supermarkten enz.
Het zou me toch wel heel wat doen om hier de deur voor de laatste keer dicht te trekken.  

Hoe dan ook; Ik sta er niet negatief tegenover om daar heen te verhuizen, maar alleen is het eigenlijk het afscheidnemen van veel vertrouwde dingen die ik net al noemde en dan ook nog tig keer het commentaar wat je krijgt als je verteld t dat je gaat verhuizen. iedereen denkt het zijne er van te weten en tig keer kun je uitleggen waarom je wel gaat; Het liefste zou ik mijn boeltje pakken en met de noorderzon vertrekken en vandaaruit alles regelen. Kunnen we dat traject tenminste overslaan
Ik zit tegewoordig ook op hyves en ben lid geworden van een publieke hyves; australie(ozzierules) en daar had ik van de week contact  met een vrouw en zijn had de eerste 2 jaar gehuild zo erg dat haar man en kinderen er gek van werden. Ik zie dat bij mezelf ook wel gebeuren. Als ik ver van huis af ben, dan heb ik ook altijd last van heimwee. Met vakanties niet maar met het idee dat ik dan daar zit vastgebakken dan wordt het ook wel weer eng. Ik heb mijn ouders ook overtuigen dat ik geen heimwee zal krijgen maar nu opeens ben ik daar helemaal niet zeker van. Je kunt niet zomaar even heen en weer vliegen als het even tegenzit.

Ik heb van de week wel form 888 opgstuurd naar familie in australie en die vullen dat(hopelijk) voor me in. Ik ben dus nog niet zo ver dat ik een Lastava draafje heb gemaakt. Die komt er vast nog wel een keer en ook een weblog voor de achterblijvers maar tot nu toe is het nog niet geregeld.

groetjes heidi

ps: hebben jullie dat ook, dat als je een lang verhaal typt en dat dat continue het veld verspringt. Je wordt er helemaal tureluurs van als je de tekstblokken voor je gezicht heen en weer ziet springen naar  boven en beneden. Ik kan goed typen maar ik maak toch continue telkens typefouten omdat ik niet kan zien wat ik heb getypt.

[Catkin]

Sinds ik mijn besluit heb genomen om, na 3 jaar wachten, maar vast naar Nieuw Zeeland te gaan voor een jaar en van daaruit door te gaan naar Australie moet ik eigenlijk zeggen dat mijn twijfel de laatste tijd wel weg is. Twijfelde ik voorheen echt over deze stap, voornamelijk om het sociale netwerk wat ik hier achterlaat (leuke baan, leuke collega's, leuke vriendengroep, amateur toneel vereniging, leuk huisje in scheveningen, regelmatig met een groepje bekenden naar musicals etc), ben ik er nu redelijk zeker van dat ik het gewoon moet gaan proberen. Wellicht dat mijn twijfel ook minder is omdat er een tijdelijke (Nieuw Zeeland) tussenstap tussen zit, al is mijn plan wel om vanuit Nieuw Zeeland gelijk door te gaan naar Australie. Tuurlijk, als ik hier met mijn toneelvereniging ben, gezellig bij vrienden op bezoek ga etc, krap ik me ook wel eens achter mn oren, waarom ik dit allemaal achter ga laten. Ik weet alleen dat als ik het niet ga proberen ik me altijd blijf afvragen "had ik maar...". Eenmaal daar betekend niet dat ik nooit meer terug kan, al vraag ik me ook wel eens af of ik ooit ergens echt helemaal zal aarden. Mijn verleden ligt immers in Nederland, dat mis ik toch als ik in Australie ben (ik heb hier teveel opgebouwt om het niet te missen), maar in Nederland lijk ik ook niet helemaal thuis te horen. Dat is het moeilijke van wereldburger zijn en zou ik zelf ook graag anders zien, maar gezien ik dat gevoel nu al heb, ga ik Down Under met veel plezier verkennen. Bevalt het uiteindelijk niet. No worries, de wereld is groot, dan ga ik terg naar Nederland of waar de weg me ook zal brengen (hoeft niet nederland te zijn)! Ik geloof zeker dat Australiers sociaal en vriendelijk zijn, maar dit maar tot op zekere hoogte is. Echter bestaat de australische gemeenschap voor 1/4 uit emigranten. Daarnaast is het ook maar net wie je ontmoet etc.
Ik zie wel hoe mijn avontuur gaat lopen. Het is iets wat ik voor mezelf moet proberen, dat weet ik nu wel zeker. Over 5 1/2 maand vertrek ik naar Nieuw Zeeland, tegen die tijd komt wellicht wel twijfel om de hoek kijken, of misschien ook niet. Hoe dan ook staat voor mezelf vast dat ik vertrek en dan zie ik wel of het Australie voorgoed wordt of dat ik daar gewoon geniet van de jaren dat ik daar ben! Natuurlijk ga ik met de insteek om oud te worden in Australie. Maar je weet van te voren nooit hoe het leven gaat lopen. Dus hou ik alle opties open en daardoor hoef je ook minder te twijfelen.

[StAr]

Ook wij hebben getwijfeld maar de drang naar avontuur was toch groter! Het bevalt ons hier allemaal prima en hebben zeker geen spijt van onze keuze maar of we hier altijd blijven weet ik niet. Of we terug gaan naar Nederland weet ik ook niet.
Van het begin af aan zijn we ons bewust geweest dat we geen ruimte zouden krijgen; voor het werk dat Stephan doet zitten we toch aan steden gebonden. Maar wij zijn ook niet voor de ruimte, rust, 'no worries' cultuur of klimaat hier gekomen maar we wilden gewoon eens in een ander land wonen en aangezien ik Australisch ben (mijn moeder komt er vandaan) was Australie een logische keuze.
We zijn hier dan ook gekomen met de instelling van we zien wel hoe het gaat en wat er gebeurd en als het niet bevalt gaan we gewoon weer terug!

[Maluka]

Quote

ps: hebben jullie dat ook, dat als je een lang verhaal typt en dat dat continue het veld verspringt. Je wordt er helemaal tureluurs van als je de tekstblokken voor je gezicht heen en weer ziet springen naar  boven en beneden. Ik kan goed typen maar ik maak toch continue telkens typefouten omdat ik niet kan zien wat ik heb getypt.

Nee, ik heb dat nooit, maar ik type ook nooit van die lange verhalen....lange lappen tekst op internet wordt vaak overheen geskimmed. (zoek maar eens op F-reading in Google. Heeft niks met het F**k woord te maken, maar dat zul je wel zien als je er op gegoogled hebt. Dus als je dan toch lappen tekst typt...doe het dan in het F formaat....dan worden jouw belangrijkste punten alsnog gelezen....want correct me if I am wrong, er zit volgens mij 90% overhead in jouw verhalen....no offence, just my humble opinion....

[skippie]

Quote

Dus hou ik alle opties open en daardoor hoef je ook minder te twijfelen.

Helemaal mee eens Femke! Proberen en lukt het niet/bevalt het niet, dan is er altijd een weg terug. Het enige is dat je wat geld kwijt bent.
Ik denk :  je hebt altijd een keuze.En ik zeg niet dat het makkelijk is om weer terug te komen, maar het KAN!
Twijfels komen voor uit onzekerheid.

[jolanda b]

Quote

Quote

ps: hebben jullie dat ook, dat als je een lang verhaal typt en dat dat continue het veld verspringt. Je wordt er helemaal tureluurs van als je de tekstblokken voor je gezicht heen en weer ziet springen naar  boven en beneden. Ik kan goed typen maar ik maak toch continue telkens typefouten omdat ik niet kan zien wat ik heb getypt.

Nee, ik heb dat nooit, maar ik type ook nooit van die lange verhalen....lange lappen tekst op internet wordt vaak overheen geskimmed. (zoek maar eens op F-reading in Google. Heeft niks met het F**k woord te maken, maar dat zul je wel zien als je er op gegoogled hebt. Dus als je dan toch lappen tekst typt...doe het dan in het F formaat....dan worden jouw belangrijkste punten alsnog gelezen....want correct me if I am wrong, er zit volgens mij 90% overhead in jouw verhalen....no offence, just my humble opinion....

Als ik een pm stuur ( deze zijn echt niet zo lang ) beginnen de letters ook te dansen. Erg vervelend.

[STW]

Grappig om je verhaal te lezen en sommige dingen te herkennen. Woon nu 2 jaar in Brisbane en de stad bevalt me prima.

Maar het valt niet mee om weer social netwerk op te bouwen. Het valt mij dus ook op dat het toch moeilijk is nieuwe vriendschappen op te bouwen met de locals. Het lijkt wel of men heel vriendelijk is, maar het het gaat niet verder dan "how are you", maar aan de andere kant kan ik me herinneren dat in het Nederland het bekende "hoe gaat het" ook een lege vraag was. En men toch erg vreemd op keek wanneer je deze vraag anders beantwoordde dan het standaard antwoord "goed"

Aan de andere kant kan je niet verwachten dat de Aussie met iedere immigrant die ze ontmoeten een vriendschap opbouwt. Ze hebben al een eigen sociaal netwerk.

Volgens mij duurt ook een tijdje (+/- 5 jaar) eer je geintegreerd bent. Maar ik begrijp je twijfels wel. Op twee fronten (werk + sociaal) begin je weer opnieuw. Zeker qua werkervaring dien je toch weer je credits op te bouwen. Anyway ik ben benieuwd hoe anderen het ervaren

[Shuter Street]

Ik denk als je in Nederland naar de andere kant van het land verhuisd, dat het ook niet makkelijk is om een nieuwe vriendenkring op te bouwen. Aussies vond ik aan de ene kant wat terughoudender, maar aan de andere kant zijn ze juist weer heel makkelijk om je uit te nodigen. Zelfs met de kerst kreeg ik welgemeende uitnodigingen, dat zie ik hier in Nederland nog niet zo snel gebeuren.

[Catkin]

Ik ben zelf 4,5 jaar geleden van Den Bosch naar Den Haag verhuisd en dan geven ze inderdaad ook minimaal 1 a 2 jaar aan om je sociale leven weer echt op orde te hebben en dat klopt ook wel. Na 2 jaar had ik eigenlijk pas weer een echt goed sociaal netwerk om me heen (al is het verschil in nederland dat je wel nog terug valt op je oude sociale netwerk). Wat dat betreft kost het in nederland ook tijd iets op te bouwen en daar vergist men zich vaak in. In eerste instantie maak je contacten door je werk en pas later doordat je hobby's gaat oppakken. Dat kost allemaal tijd. Het is dan ook belangrijk zelf stappen te ondernemen denk ik, zowel in nederland als in australie. Werk, het doen van cursussen, sport, uitgaan etc. Ik vertrek alleen en heb dus niemand om op terug te vallen, maar ik sta er wel positief tegenover.

[sidonia]

Inderdaad ben ook eerst in Nederland van stad naar dorp verhuisd, nieuwe sportvereniging etc en durende ook wel 2 jaar voordat je echt ingeburgerd was.
In Oz hetzelfde.  Enige tip die ik zou kunnen geven is volg vanaf nu zoveel mogelijk alles wat in Oz gebeurd.  Tv programmas, geschiedenis van cricket, AFl, Rugby, politiek, sticky issues etc leer alle namen van bekenden zodat je mee kan praten.  Dat scheelt al heel veel.
Alles komt op zijn tijd.

Sidonia

[whale]

Quote

...
Ik was vooral gefocussed op het mooie weer, ruimte en goedkope huizen.
Dat weer is er nog steeds, ruimte alleen als je ver genoeg van de stad leeft (lastig want je tijd gaat op aan reizen) en goedkope huizen bestaan alleen nog in de outback want de huizengekte is hier echt ongelooflijk (en o wee als de bubbel ooit barst).

Mijn vriend had wel diverse keren aangekaart dat de aussies volgens hem helemaal niet zo relaxed en sociaal waren maar goed dat wilde ik dus absoluut niet zien. Dat sociale Australische is maar een heel oppervlakkig laagje. Men is hier gewoonweg meer amerikaans ('how are you' maar dat is een lege vraag, echte interesse is er vrijwel niet). Nu denk ik dat nederlanders mogelijk iets meer gereserveerd zijn maar wel meer 'echt' als je begrijpt wat ik bedoel (vrees dat hier nog wel wat negatieve reactie op gaan komen maar dit is mijn mening).

woon net buiten Brisbane en werk in de stad. Brisbane is op zich wel prettige stad maar ik ben gewoonweg geen stadsmens dus zou graag meer regionaal wonen maar dat zit er niet zo in met mijn werk. Wacht met smacht op de lotto!
integreren blijft lastig; vrienden zijn toch vooral andere geimporteerden (en dat zie ik ook bij andere mensen).

al met al heb ik geen spijt dat ik ben gegaan; weet nu hoe t is maar ik weet gewoonweg niet of ik blijf of ooit weer terugga. Ik vrees dat ik ook in NL de nodige beperkingen weet (op nummer 1: de verplichte familiebezoekjes) ; eenmaal een 'wereldburger', vrees ik dat je nooit meer helemaal ergens aard.
....

Leuk om dat zo te lezen, wij zitten aan de Sunshine Coast, in de buurt dus, en in zeker zin zeker wel herkenbaar. Even mijn samenvatting:
+ natuur en ruimte en wat relaxtere instelling van de mensen hier is erg prettig; alles bij elkaar toch prettiger dan in NL
- als je in de grote 'stad' zoals Brisbane woont is er gek genoeg relatief weinig natuur in de stad zelf; i.t.t. tot NL worden grote wijken er massaal tegen elkaar gebouwd zonder fatsoenlijk planning of groenen bufferzones waardoor je al snel een opgesloten gevoel krijgt
- als je echt ruimer wilt wonen moet je dus of a) veel geld hebben of buiten de stad wonen
- de huizengekte in AU is inderdaad bizar - wonen is hier +/- dubbel zo duur als in NL voor een gemiddelde woning in eigendom (incl. belastingeffecten); als je bedenkt dat de meeste salarissen hier lager liggen dan in NL en voeding duurder is, betekent dat eigelijk dat in de afgelopen 8 jaar het leven voor nieuwe immigranten of starters bijzonder duur is geworden; d.w.z. je ligt krom voor je hypotheek voor een klein huis als je nabij een grote stad wilt wonen voor je werk
+ als je met veel eigen geld uit NL hier komt en je huis hier zonder hypotheek cash kunt betalen zit je goed - het gemiddelde huis is hier trouwens net zo duur als in NL (EUR 240 000 / AUD 410 000). Zodra je hier dat gemiddelde huis met je baan en hypotheek moet betalen ben je de sigaar, dat is eigelijk niet meer goed te doen.

Het gemiddelde salaris in AU is 60k, een gemiddeld gezin met 1,5 inkomen van AUD 90k en 2 kids kan zich een hypotheek veroorloven ven AUD 280k !!! (rekenend met gem. hypotheekrente van 7,5% - niet aftrekbaar). M.a.w. in die situatie kun je bij lange na niet een gemiddeld huis kopen, maar slechts bouwval achteraf of een postzegel met 1 slaapkamer. Ergo: wonen is hier krankzinnig duur geworden. Je kunt wel goedkoper elders kopen of huren, maar dan is dan weer te ver van de grote stad om er een baan te scoren die voldoende betaalt. Alleen als je b.v. onderwijzer of arts bent krijg je een fatsoenlijk salaris ook in de meer afgelegen gebieden, uitzonderingen daargelaten.

Nieuwe woningbouw nabij de steden vind plaats op beangstigend kleine blokken (350 m2) - de bekende dakgoot-aan-dakgoot bouw met goedkope materialen. En dan betaal je voor zo'n 3 slaapkamer woning nog rustig EUR 1500 netto per maand aan hypotheek, terwijl je er volledig claustrofobisch van wordt ..... Qua ruimte en luxe afwerking kun je dan echt beter in een NL nieuwbouwwijk wonen waar je voor EUR 1000 per maand al in een ruime, nieuwe, luxe en degelijke eigen woning kunt bivakkeren.

Natuurlijk ben ik van mening dat deze huizengekte hier niet is vol te houden, maar er zijn maar weinig Australiers die dat onder ogen willen zien Maar voor Jan Modaal met zijn gezin in AU als starter is het werkelijk om te huilen; en is NL naar verhouding een paradijs.

Voor de volledigheid; ikzelf huur voor EUR 1200 / AUD 2050 per maand een aardig huis (850 m2 grond) incl. zwembad - maar niet in de stad dus .....

+ integeren kan pas goed als je dingen samen met anderen DOET; d.w.z. met ze optrekt in een bepaald verband zoals sport, verenigingen, vissen, kerk, etc.. Collega's op het werk worden veel minder snel vrienden zoals in NL omdat de loyaliteit naar de baas/werk ook veel minder is. Werk is gewoon werk en niks geen uitjes met je collega's ofzo ....  Toch hebben wij hier een prima kennissenkring kunnen opdoen, maar dat kost tijd en inderdaad - met andere immigranten of Europeanen gaat dat soms makkelijker. Vergeet niet dat dat gemiddeld NL-ers toch een veel bredere horizon en algemene ontwikkeling hebben dan AU-ers; voor een goed gesprek en een AU-er die ook een beetje van diepgang houdt moet je dus soms wel zoeken .....

0 qua werk moet je flexibel zijn; en als je niet kunt vinden wat je eerst deed moet je kijken of je jezelf niet kunt omscholen .... in AU doet men daar niet zo moeilijk over; ik ken genoeg mensen die diverse malen van beroep zijn veranderd.

- de AU politiek is een drama vergeleken met NL; de pers en media evenzo ..... In NL klagen we al snel over politici, maar wacht maar tot je het hier gezien hebt dan valt het in NL toch reuze mee. Het grappige is dat de Ozzies dat ook vinden, maar er hun schouders over ophalen - het is toch niet te veranderen.

Alles bij elkaar zou ik graag het comfort, de luxe, de cultuur (Europese vakanties !!), de welvaart en de NL politiek naar AU willen halen om die te combineren met de fraaie natuur, rust en vriendelijkheid hier, maar dat gaat natuurlijk niet.

Als ik weer in NL zou wonen, zou ik me gaan ergeren aan de drukte, de hectiek, de jagerigheid van de ik-maatschappij en de jacht naar luxe en status, en zou ik weer gaan verlangen naar de stille stranden van AU, de schone branding en vriendelijke hengelaars die hun avondeten proberen binnen te halen.

En als ik in AU ben wind ik me regelmatig op over de hierboven beschreven zaken, of smacht ik naar een betaalbare Zuid-Amerikaanse of Franse wijn of stukje Noorse zalm of eventjes een weekendje Ardennen in de sneeuw.

Leven met je hoofd in 2 werelden dus, het zal altijd wel zo blijven. Voel me nu ook meer een wereldburger met NL paspoort; dat is pure winst, waar ik ook terecht mocht komen. Voorlopig zal het wel AU blijven; tenzij werk/wonen hier echt onmogelijk wordt.

Voor werk ben ik met enige regelmaat nog in NL (zo'n 2x per jaar) dus ik denk dat ik inmiddels wel een aardige kijk heb op de verschillen na ruim 3 jaar AU ...