Joy is nu bijna 5 jaar en anderhalf jaar in Australie. De meeste woorden weet ze zowel in NL als ENG en als zij nieuwe woorden aanleert, Engels of NL, dan zeg ik er ook altijd het anderstalige equivalent bij. Dat gaat erin als ketenlapper.
Joy schakelt makkelijk maar heeft ook haar voorkeuren. Ze vindt het bv prettig om mij in NL aan te spreken als ik haar bij de creche of school ophaal. Ik heb de indruk dat ze daarmee heel snel naar onze wereld refereert (bevestiging, relatie/band etc) en zo dus schakelt van school- naar thuissituatie. Ik geloof ook dat ze het stiekem wel een beetje interessant vindt ten opzichte van de andere kinderen die natuurlijk aandachtig luisteren wat er gebeurt.
Thuis spreken wij NL. Joy speelt vaak in het Engels, rollenspellen, met haar poppen spreken etc. Daar oefent zij duidelijk haar sociale interacties en die zijn zelden met Nederlanders. Toch zijn er aardig wat Nederlanders in Broome en die komen we af en toe tegen. Daar maak ik dan wel een punt van: 'wat leuk, kun je ook NL spreken met deze mevrouw/meneer/dit kind' en dan is het meteen leuk.
De laatste tijd spreekt zij mij vaker aan in het Engels, vooral als zij iets vertelt over iets wat in Australische context is gebeurd. Ik herken dat wel; na een half jaar werken op een cattle station, mustering etc kon ik daar maar moeilijk met Nederlandse woorden over vertellen, de woordenschat is allemaal verbonden met de context.
De afgelopen weken heb ik vaker dan ooit tegen Joy gezegd: 'vertel het eens in het NL, laten we NL spreken thuis etc'. Dat doet ze zonder meer en ik hoop het zo te houden.
De vele NL boeken en een handvol favoriete dvd's helpen ook. En natuurlijk het wekelijkse webcam gesprek met haar vader, ik geloof dat dat ook behoorlijke impact heeft.
Maar ja, ik hoor ook NL ouders met iets oudere kinderen die echt weerstand gaan bieden tegen NL thuis, die wie weet wat de toekomst brengt... Dit zijn overigens mensen die in lespakketten investeren, die ik persoonlijk erg duur vind en waarvan ik mij afvraag of het echt de moeite waard is. Leuke boeken of activiteiten in het NL samen doen, zelfs Oz ABC school boekjes naar Nederlands vertalen etc houden het NL toch ook goed op peil lijkt me. Verder vertel ik af en toe hoe handig en leuk het is als je twee talen vloeiend beheerst, dat je daarmee een streepje voor hebt.
Recent heb ik met Joy een alfabet plakboek gemaakt. Een pagina per letter, waarop zij links plaatjes plakt van dingen die in het NL met die letter beginnen en rechts Engels. In het midden, op de streep, plakt ze plaatjes waarvan de beginletter hetzelfde is.
Ook pakt Joy van alle kinderen in haar klas het makkelijkst en vloeienst de Yawuru woorden op die zij hier op school leert, wat de locale Aboriginal taak is.
Verder valt mij iets geks op, waarvan ik mij afvraag of anderen dat ook bemerken: Joy spreekt vloeiend ABN (terwijl ik een licht Amsterdams accent heb) maar als ze met mensen uit NL aan de telefoon op Skype zit, hoor ik plotseling een Engels accent. Is dit nu mijn waarneming die mij in de maling neemt, of kan dit echt gebeuren?
Groet, Fae
Life is short, break the rules, forgive quickly, kiss slowly, love truly, laugh uncontrollably and never regret anything that made you smile (after Osho).